Sille Pelser

In een tijd waarin de gevolgen van klimaatverandering steeds zichtbaarder en ingrijpender worden, groeit de noodzaak om strategieën te ontwikkelen die ons helpen om extreme weersomstandigheden zoals hittegolven en hevige neerslag beter op te kunnen vangen. Voorbeelden van deze klimaatadaptatie maatregelen zijn de zogenaamde ‘groene maatregelen’ zoals het vergroenen van stedelijke gebieden en ‘blauwe maatregelen’ zoals het creëren van (urban) wateropslagsystemen. Deze grootschalige implementatie van klimaatadaptatie maatregelen roept echter ook vragen op over neveneffecten, met name op het gebied van gezondheid. De implementatie van groen-blauwe infrastructuur verandert namelijk de leefomgeving in (of rondom) steden, waardoor gebieden mogelijk aantrekkelijker worden voor vectoren van bepaalde infectieziekten, zoals muggen en teken. Door het dichter bij elkaar brengen van mens, dier en natuur, kan het risico op de overdracht van vectorgebonden infectieziekten potentieel dus toenemen. Over deze mogelijke gezondheidsrisico’s is op dit moment echter nog weinig bekend. Mijn PhD traject richt zich op het in kaart brengen van de mogelijke risico’s van klimaatadaptatie in relatie tot (vector-overdraagbare) infectieziekten. Hiervoor doe ik een systematic review naar dit onderwerp en een tweetal veldstudies, waarvan één zich richt op een wetland dat een tijdelijke waterbergingsfunctie heeft en de ander zich richt op urban wateropslagsystemen (zoals waterbuffers en wadi’s).